Пижамено

Пижамено – така да съм без грим,

суетата под юргана да се смуши
и неделя да е – прсто да седим
и комина на уюта ни да пуши.

И времето за малко да поспре
и просто да се носим над нещата,
над цялото бибиткащо море –
там съм паралелна непозната.

А стига и прозореца за свят,
стига ми дори да е неделя –
и кафето си да пием до обяд,
в нашата захлупена постеля.

Стига ми, че просто си до мен
и ноември по прозореца ни капе
стига ми – света е съвършен
понеделника обаче – ще го скапе.